Dat is een KANS! Een blog door Mieke Boogert, ontwikkelaar en oprichter van TweeKracht.

We hebben allemaal zo onze momenten dat we met onze handen in het haar zitten, het even niet meer weten. Dat de dingen om je heen anders lopen dan verwacht, relaties, financiën, carrière en/of business. In deze onzekere tijden gebeurt dat zelfs vaker. Maar wat doe je ermee? Hoe ga jij ermee om?

Waar je geen controle over hebt, dat zijn de dingen die om jou heen gebeuren.
Waar je wel controle over hebt is hoe jij daarmee omgaat, ernaar kijkt ook. Onzekerheid is ook een kans! Een kans om juist meer het heft in handen te pakken en dichter bij jezelf te komen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je nu denkt… het is makkelijk om dit zo uit te spreken… Maar om het ook echt te voelen? Dat is nog niet zo eenvoudig. Daarom neem ik je graag mee in een metaforisch verhaal. In dit geval gebruik ik de snelweg als metafoor. Misschien herken je jezelf wel hierin. 😉

Stel je voor: je rijdt met 130 kilometer per uur op de snelweg

Je hebt allemaal afspraken en ideeën over waar je naartoe wil gaan. De route is al helemaal uitgedacht. Van het begin tot het eind. Je hebt haast. Als je de volgende meeting te laat bent loop je misschien wel een heleboel mis. Ondertussen begint het te regenen, te stormen zelfs.

Maar je hebt haast en je wil door.
Je begint je oncomfortabel te voelen en om jezelf te sussen zet je een lekker muziekje op. Ondertussen graai je met 1 hand in de zak chips op de bijrijdersstoel. Het wordt rustig in jezelf. Her en der slaat zelfs de bliksem in, vlakbij de perfecte weg waar jij gladjes overheen suist. Maar jij zit zo lekker in je luxe auto dat jij je onverslaanbaar voelt en niks merkt van wat er nou echt in jouw omgeving gebeurt.

En dan…. dan gebeurt er iets wat je niet verwacht had.

De storm heeft wolken gebracht. Deze zakken steeds lager en ze worden dikker en dikker. Je raakt ’t overzicht kwijt. Ineens ziet de wereld er anders uit. Onoverzichtelijk. Onzeker ook. Al helemaal als je naar de weg voor je kijkt. Die loopt misschien nog enkele meters voort. En dan? Geen idee!

Weet jij of daar een bocht zit of niet? Wat te doen? Je wordt onrustig… De tijd tikt voort. De afspraken die je hebt staan zullen dadelijk moeten wachten. Wat doe je? Toch maar gas geven?

Deze weg is alles wat je hebt.
Het is JOUW weg. De enige weg die jij uitgestippeld had. DE weg. Met het tijdsschema van jou en de mensen om je heen. Even probeer je toch nog door te rijden, met 100 km per uur. Moet lukken toch?

Tot je plotseling (maar ook niet heel verrassend) de vangrail raakt, rondtolt over de weg en tot stilstand komt.

Daar sta je dan. Je hebt geen idee waar je bent en weet je het even niet meer? Weet je niet wat je kunt verwachten. Sterker nog, Welke kant je op moet rijden weet je ook niet meer, door het tollen heb je geen richtingsgevoel meer en je ziet geen hand voor ogen. Je zit vast in een mistbank. Toen je nog vol gas doorreed was je blik alleen maar naar voren gericht. Naar de toekomst, morgen, overmorgen, ergens achter de horizon van jouw uitgestippelde pad. Nu sta je stil. In de mist.

Onder dwang tot stilstand gebracht. Je was al gewaarschuwd maar je wilde niet luisteren. Jawel, de kans dat je zo reed of (nog steeds) zo rijdt is enorm.

Je bent niet de enige. De weg zag er zo veelbelovend uit! Maar er is steeds meer chaos en het lijkt erop dat we allemaal steeds meer overzicht kwijtraken. Op de snelweg in deze metafoor, maar ook in het echt. Vaste paden staan vaker op losse schroeven. Onze relaties, ons werk, onze vrienden, wat er om ons heen gebeurt.

We verliezen niet alleen zicht op onze directe omgeving, maar ook de omgeving die verder van ons af staat. In het nieuws worden we steeds meer geconfronteerd met van alles en iedereen spreekt elkaar tegen. Het gevoel van chaos en machteloosheid groeit. Frustratie ook.

Geïrriteerd trap je tegen de band van je auto.
Woest ben je. Wat is er aan de hand? Waar gaat het naartoe? Hoe zit het met je pensioen? Hoe zit dat met het beeld van ‘die ene persoon’ waar je oud mee wilde worden?

Alles wat ook maar iets van grip geeft voelt ineens heel aantrekkelijk. Elke grasspriet (ook met stekels) voelt heerlijk om aan vast te grijpen. Je bent bang. Kun jij je leven nog wel behouden zoals het was? Jouw weg? Verdriet kruipt omhoog… Het grijpt je naar de keel.

WAARDE VAN MISTBANKEN: HET EVEN NIET MEER WETEN

De meesten van ons reden (zonder daar bewust mee bezig te zijn) op de perfect uitgevlakte weg naar onze dromen in de toekomst. We zoefden langs mijlpalen. Vergaten erbij stil te staan, want ja, er is alweer een nieuwe mijlpaal in aantocht. En wie altijd doorrijdt lijkt sterk, maar wordt gevoeliger voor weer en wind. Gevoeliger voor hobbels op de weg en afhankelijker van de zelf bedachte weg die naar de horizon reikt. Dat ene pad. Want ja, wat als er obstakels zijn?

Kwetsbaarheid is een kracht zeggen ze…

Maar… Je door de kwetsbaarheid heen open durven stellen is pas echt een kracht. Door de kwetsbaarheid heen naar groei! Kwetsbaar ‘zijn’ is een gevolg van ‘slecht luisteren’ naar je innerlijke zelf. Eigenwijs doorrammen op een weg die we elkaar hebben aangeleerd.

Dat een kracht noemen is niet echt heel handig.

Want dat betekent dat je jezelf en anderen een schouderklopje geeft op het punt dat het gevaarlijk wordt. Het moment dat jij of iemand anders de bocht uit kan vliegen. “Goed hoor! Dat kwetsbaar zijn!” Misschien een idee om dat ook in die vorm niet te stimuleren. Uit liefde voor jezelf en je medemens. Kwetsbaarheid uiten is wel sterk, dan kan het naar buiten stromen en ontstaat er weer ruimte in jou die je met kracht kunt hervullen.

Het kan zijn dat je andere afslagen had moeten nemen, wij allemaal. Maar de afleiding van de droom in de verte was zo groot dat we het niet gezien hebben. Het was ook te comfortabel nog. We hebben ze gemist, die andere routes. Maar weet je wat het is met afslagen? Er hadden de beste redenen kunnen staan om die andere richting te nemen, maar je zou het nooit aangenomen hebben. Waarom?

Het was niet JOUW plan en je zou onbekende wegen betreden.

Dat… en je zou niks leren van een simpel afslagbord. Het zou een kiezeltje zijn in de band van je auto. Misschien ergens nog voelbaar, maar met een goede vering merk je daar al snel niks van. Afslagen en oplossingen DIRECT voor onze neus lossen niks op. Geven geen krachtige verandering. De angst en paniek VOELEN, de weg kwijtraken en in het niks tasten werkt wel. Het schudt je wakker, zet je aan het denken en zet aan tot reflectie.

De storm, met de daaropvolgende mistbanken zijn een KANS.

Om te leren, om richting te veranderen. Om los te laten en te ZIJN en te ontdekken dat jij niet de beste chauffeur bent, laat staan degene die echt richting bepaalt. Denk maar eens na over de mooiste dingen in je leven. Waren die allemaal zo uitgedacht? De kans is zeer groot dat daar een heel stuk ongeplande dingen bij zijn gekomen. En juist DAT geeft ruimte voor groei en ontwikkeling, het onverwachtse.

Maar EERST mogen we tot stilstand komen. Om te denken en te reflecteren. En dat is gebeurd.

Door de uitbraak van COVID 19. Maar ook burn-outs, baanverlies, echtscheidingen en andere dingen. Nu is het tijd. NU! Juist buiten de weg, dat uitgestippelde pad… Daar gebeurt het! : -D Heb je al gezien hoeveel ruimte er langs de wegen ligt als je even om je heen kijkt? Dat is schrikbarend veel! Je wilt niet weten hoeveel dingen je elke dag hetzelfde op de automatische piloot doet die je ook anders kan doen.

Dat gaat over dingen als: hoe je je koffie maakt tot hoe je je tandenpoetst en andere mensen benadert en spreekt. Jij hebt de kracht om elk moment van die vaste paden af te stappen en te ontdekken wat het leven nog meer te bieden heeft.

Grote en kleine verrassingen die je niet kon zien of verzinnen. Zoveel moois ook!

Beter dan je ooit kon bedenken. ; -) Je hoeft enkel en alleen open te staan en om je heen te kijken. Je over te geven aan wat er is. Leren om te anticiperen in plaats van alleen maar te creëren in een wereld waar we altijd beperkt grip op hebben. Omdat, hoe je het ook wendt of keert. Wij mensen slechts zandkorrels zijn in een ongelofelijk groot universum vol mogelijkheden. Dat accepteren en vanuit die bril het meeste halen uit wat er is. Open staan voor wat er is om daar het beste uit te halen.

De manier waarop je met dingen omgaat

Want weet je, als je rustig om je heen kijkt zal je merken dat er heel veel dingen zijn waar je wel controle over hebt. Dingen die je kunt buigen en veranderen als geen ander. Of wat dacht je van jezelf? Als je iets kunt veranderen, per direct zelfs, ben jij het zelf. Je eigen perceptie van de wereld.

Dat kan op het moment dat je beseft dat jij ELK moment een keuze hebt. Om te focussen op de dingen waar je wel invloed op hebt.

Zoals, als je nu een dansje wilt doen dan kan dat, dat voelt heel bevrijdend! Daar kan geen beperkende corona maatregel tegen op. En het werkt! Probeer het maar eens.

Bevrijding

Doe kleine dingen voor en met jezelf die je een gevoel van bevrijding geven, of een gevoel van ruimte en openheid (door anders te plannen of meer de tijd te nemen), of meer verbinding, door extra lief voor jezelf te zijn. Al deze dingen zijn altijd beschikbaar. Je hoeft het alleen maar te zien. Je wat meer te laten leiden door wat er gebeurt, als je vanuit die beweging langzaam zelf de controle pakt over de dingen waar je wel invloed op hebt, kom je in balans tussen loslaten en vasthouden.

Zo ontstaat er ruimte om te kijken en te voelen wat jij wilt en wat er bij je past. Los van alle gebaande paden, de wijde wereld in, waar ruimte is voor groei.

Doe je met me mee?

Schrijf dan nu meteen 2 dingen op die je ondanks jouw gevoel van machteloosheid en het niet meer weten, meteen kunt doen! Om houvast en vertrouwen op te bouwen. Te weten dat je controle hebt in jezelf. Zoals keihard gaan zingen in de auto of lekker mediteren. Juist in dit soort dingen zit groei en het verschil!

Maak van deze tijd gebruik om jezelf beter te leren kennen. De stilstand die veel van ons ervaren geeft ruimte om dat open en met aandacht te kunnen doen. Pak je kans!

Dat gun ik jou van harte!

Dit artikel is (in aangepaste vorm) gepubliceerd Geschreven door Mieke Boogert, ontwikkelaar en oprichter van TweeKracht, deze ontwikkelt baanbrekende coaching tools en opleidingen.

Het artikel hierboven is een onderdeel van 1 van haar boeken: “Jouw wereld van verschil” Hierin geeft ze lezers een beeld over wat er in de wereld gebeurt en waarom, en vooral: Wat je er zoal mee kunt doen en hoe jij als mens het beste met de veranderingen van de toekomst om kunt gaan. Alle informatie is gebaseerd op jarenlange trendanalyses, meerdere interviews en haar eigen ‘filosofische’ maar ook zeker treffende inzichten.

tweekracht vergaderzalen eindhoven

Seats2meet Brabant vindt het fijn artikelen van gastbloggers een podium te geven, want wij zijn nu eenmaal geen standaard vergaderlocatie. Bezoek jij ook regelmatig een van onze locaties en heb je een artikel te delen of een online training? Let us know!


Zin in wat tips over vergaderen en ondernemerschap?

En nog heeeeeel veel meer leuke artikelen én evenementen Die vind je op de sites van onze 2 andere locaties

Groet,
Helma Schellen, marketing S2M Brabant
(en ja, connecten is fijn)

Blijf op de hoogte

Adresgegevens

Seats2meet Strijp-S
Apparatenfabriek
Torenallee 24
5617 BD Eindhoven
040 780 5039
info@s2mstrijps.nl

Bedrijfsgegevens

Rek: NL93TRIO0198077505
KvK: 66381045
BTW: nr: NL856524.694.B.01